مشاوره شغلی

تصمیم‌گیری برای آینده شغلی، جنبه مهمی از زندگی است. در یك مقطع زمانی، فرد باید تصمیم بگیرد متقاضی چه شغلی شود یا این كه آیا برای یك تخصص خاص، آموزش لازم را ببیند یا خیر. بسیاری از افراد در هنگام اتخاذ چنین تصمیماتی با مشكل مواجه می‌شوند. با این وجود، ابزارهای چندبُعدی برای ارزیابی تردید در راهنمایی چنین افرادی مورد نیازند، زیرا به نظر می‌رسد كه پدیده تردید، چندبُعدی است و تنها به نیاز به اطلاعات شغلی محدود نمی‌شود. تحقیق حاضر یك ابزار چندبُعدی 98 آیتمی از 6 عامل تردید شغلی را مورد بررسی قرار داد. بر اساس داده‌های به دست آمده از 539 دانشجوی كالج، نمرات مقیاس در «پرسش‌نامه تشخیصی ارزیابی شغلی» (CADI) دارای ضریب آلفایی از 81/0 تا 93/0 (89/0=M) بودند. نتایج تحلیل عاملی و اعتبار همگرایی هر دو مؤید این نتیجه بودند كه نمرات CASI از اعتبار لازم برخوردارند.
این مطالعات روایی و اعتبار ارزیابی نسبيت و از نظر تصمیم‌گیری شغل سنجشي براي روش اختصاصي فردی در مورد تصمیم‌گیری شغلی را می­سنجد. تحلیل عاملی (AACDM) : ساختار سه عامل هماهنگ با نظریه نسبیت را تایید می­کند. حمایت­های روان سنجی اضافی (AACDM)شامل برآوردها­ی همسانی درونی کافی و روایی آزمون- باز آزمون و مدارک ساختار سنجش، اعتبار ملاکی و اعتبار توسعه­ای می­باشد. پیشنهادات توسعه ای – تکاملی  (AACDM) و توصیه­های استفاده از این روش در مشاوره شغلی و تحقیقات مورد بررسی قرار گرفته است.
استراتژي هاي تصميم گيري به طور سنتي يا به عنوان خصوصيات رفتاري / توصيفي يا به عنوان خصوصيات هنجاري / پيشنهادي طبقه بندي مي شود. مدافعان نمونه هاي تصميم گيري هنجاري / پيشنهادي شيوه ايي را براي تصميم گيري توسعه مي دهند، در حالي كه مدافعان نمونه هاي رفتاري توصيفي به دنبال انتخابي است كه با مجموعه اندكي از نيازها نسبت به يك مجموعه كامل روبرو مي شود. اين مطالعه مدل منافع مورد نظر (هنجاري/ پيشنهادي) و جنبه هاي مدل حذف تصميم گيري شغلي را مقايسه مي كند. هر دو مدل ها با موقعيت انتخاب مدل آزاد مقايسه مي شوند كه استراتژي تصميم گيري شغلي به طور روشن با روش تجربي تحميل نمي شود. سه استراتژي تصميم گيري وجود و مورد مقايسه قرار مي گيرد كه عبارتند از: كيفيت انتخاب ها، نوع شغل هاي انتخابي و رضايت بعد از تصميم گيري. دانشجويان N= 101 پرسشنامه ارزش كاري را تكميل كردند و در فعاليت هايي شركت كردند كه سه نمونه تصميم گيري در آن جا انجام مي شد. اين نتايج مي گويد كه استفاده از مدل منافع مورد نظر بهترين كيفيت را براي تصميم گيري درباره اين موضوعات ايجاد مي كند.